واما....

بعضی از آدمهـــا هستند ، بی آنکه بداننــد و فکـرش را بکننــد تمــامِ فکــرِ دیگـــری هـا میشوند

دیگـــری هــایی که تمامِ روز و شبــ و وقت و بی وقتشان را پر میکننــداز نگـاه و حرفها و خیالاتــِ او!

دیگــــری هـا بی گناهـند مقصــرند آنهــا که بی سامان میکننـــد زندگــیِ دیگــری هـا را ...

مَـــن برایِ او دیگـــریَم ... امــا او هیچوقتـــ برایمــ دیگرـی نبـــود ... هیچوقتـــ نبود

کـودکانه به نگــاه هایـش ذوق میکنــم و کودکــانه تر با لبخندهــایش به تپش قلبـــ می افتم !

منـــی که میدانـــم یا لااقـل احتمـــال میدهــم برایِ چنـــد دیگـــری اینگــونه ام ...

نامهـــربان نیستــم اما ، لبخند میزنم و آغوش میگیرمشـــان تـا لبخـند بزننــد و راضــی باشند

امــا او برایِ دیگــریـش که مـــن باشـــم کمــی بی انصــافــ و بی رحــم استـــ

مراعاتـــ نمیکنـــد ... و احساســـم را تـــوپِ بازی میبیند انگـــــار ...

مــن برایِ او دیگــری هستـم ... امــا او هیچوقتـــ برایمــ دیگرـی نبـــود ... هیچوقتـــ نبود !

یادش بخیر...